BMW 801 był niemieckim silnikiem lotniczym z czasów II wojny światowej. Był najpopularniejszą jednostką napedową w nazistowskich niemczech. Podczas II wojny światowej wyprodukowano około 30 tysięcy sztuk. Jak na swoje czasy była to zaawansowana technicznie i wytrzymała jednostka napędowa.

Podstawowe parametry

14 cylindrowa jednostka w układzie podwójnej gwiazdy o pojemności skokowej 42l (3l na cylinder!) chłodzona powietrzem. Silnik zaopatrzono również w specjalny wentylator chłodzący, obracający się 3 razy szybciej od śmigła dzięki czemu silnik zawsze był chłodzony. Rozrząd OHV, 2 zawory na cylinder. Wylotowy chłodzony sodem (zawór był wypełniony sodem który działał jak ciepłowód pomagajac rozproszyć ciepło)

Doładowanie

Silnik jak wiekszość silników lotniczych z tych czasów był doładowany kompresorem(supercharger). Kompresor był wymagany w jednostkach powietrznych, zapobiegał spadku mocy wraz ze wzrostem pułapu. Im wyżej leciano tym niższe było cisnienie i mniej powietrza trafiało do cylindrów. Podstawowa wersia 801C posiadał kompresor odśrodkowy z 2 biegami. Na wyższym pułapie był włączany drugi bieg sprężarki co pomagało utrzymać moc przy niskim ciśnieniu atmosferycznym. Poźniejsze wersie slinika używały mocniejszego kompresora z dwoma stopniami i 4 biegami. Dwa stopnie zwiększały cisnienie doładowania a większa ilość biegów pomagała utrzymać wysokie ciśnienie.

Wtrysk

W tamtych czasach większość silników była zasilana gaźnikiem, jednostki lotnicze miały gaźniki przystosowane do latania. BMW 801 posiadał bezpośredni mechaniczny wtrysk paliwa. Trzeba przyznać że ten wtrysk wyprzedził czasy w których został stworzony. Jednym z pierwszych aut z wtryskiem był bolid formuły 1 używany w 1954, 15 lat po stworzeniu BMW 801 - Mercedes-Benz W196. Posiadał 2,5l silnik wolnossący z wtryskiem z innego niemieckiego silnika lotniczego DB 601. Pierwszym "cywilnym" autem był Mercedes-Benz 300 SLR – wyścigowe auto Mercedesa produkowane od 1955 roku. Od 55 do 63 był najszybszym samochodem świata.

Pompa wtryskowa

"Komputer sterujący"

Każdy ówczesny silnik jest wyposażowny w ECU - komputer sterujący silnikiem który na podstawie czujników: położenia przepustnicy, przepłymowierza, temperatury, spalania stukowego, wału i sondy lamba ustala kąt zapłonu i ilość wtryskiwanego paliwa. Można powiedzieć że BMW 801 posiada przodka takiego układu. Kommandogerät czyli mechaniczno-hydruczliczna jednostka która automatycznie sterowała przepływem benzyny, ustwieniem kompresora, zapłonem i mieszanką paliwowo-powietrzną w odpowiedzi na położenie przepustnicy i ciśnienia powietrza. Jednostka sterująca mocno upraszczała obsługe samolotu.

Nitro!

Niemiecki samoloty były często wyposażone w wtrysk mieszanki MW50 (Methanol-Wasser 50) - mieszanka wody i metanolu która była wtryskiwana do kolektra dolotowego. Mieszanka parowała a jak wiadomo ( albo nie ;) ) parująca ciecz ochładza się ponieważ do zmianu stanu skupienia na gazowy potrzebuje energi. Powietrze ochładzało się a przez to zwiększała się jego gęstość i do cylindrów trafiało więcej powietrza. Wiecej powietrza to więcej benzyny, wiecej mieszanki to więcej mocy. Do tego MW50 miał własności antystukowe, ograniczał nie kotrolowane eksplozje mieszanki. Umożliwiało to zwiększenie ciśnienia doładowania i tym samym moc silnika.

Paliwo

Pierwsze wersie używały 87 oktanowj benzyny. Od 1942 używano 100 oktanowj. Większa liczba oktanowa umożliwiała użycie wiekszego doładowania ponieważ ograniczała spalanie stukowe. Pod koniec wojny niektóre silniki używały 150 oktanowej benzyny!
( Dużo tetraetyloołowiu :) )

Silnik był wyposażony we wszelkie komponenty potrzebne do jego napędzania poza paliwem. Dzięki temu udało się skrócić czas napraw i wymian. Na przykład w samolotach Dornier Do.217E wymiana silnika trwała wyłącznie 30 minut!

Moc

BMW 801C miał moc 1600KM przy 2700rpm
BMW 801R z lepszym kompresorem miał 2000KM, lub 2600KM podczas użycia
wtrysku MH-50
BMW 801F konstruowany pod koniec wojny miał 2400KM

PS: To mój pierwszy wpis gdziekolwiek i oczymkolwiek :)