English version

So I know that programming for most people is boring entertainment. Until recently, I belonged to this group of people, even though I wanted to build robots or be a creator of Lego blocks from my earliest years. At the age of 15 I started to be interested in creating games. My dream was to be a "computer technician". I knew that in such a school I would learn to program and then it would be easier for me to do the game. Unfortunately, I was wrong. The school taught me only the basics, which I did not need anything. I had to take matters into my young hands.

Where can I create games?

This is a question quite inaccurate. And as I was thrown into the middle of the ocean with this problem, I had to find one. Most individual game developers start their adventure with "Game Engine". Such engines include the Unity, the king of engines. There are plenty of alternatives to this engine, such as Game Maker, Stencyl, Game Salad and my favorite Construct 2 (currently replaced by the third part). It was this last program that became my companion for long nights. The advantage of these engines is that they do not need programming languages. They operate on events, or more precisely, instructions. An example may be the instructions for moving our character.

When the "D" key is pressed --> move the character to the right
When the "A" key is pressed --> move the character to the left
When "A" or "D" is not pressed --> stand

At first it may seem weird, but it's like playing the game in the most primitive way.

Practice is your new teacher

When I began to understand the program, I created a small games. They did not make sense, but each used a certain part of the engine mechanics. In one game I used – physics, in the second -rankings, in last - double jump. When I had the skills, it was time to create the first game. My ambition was to talk about something small at beginning, and that's what I did. In three, sleepless days I created the first interesting project - "Froggy". In my head had been goals: game must be free, mobile friendly, it must creating competition.

Froggy - Getting to know the merciless development system

A simple frog game that deals with reflexes and eye performance. It involves jumping as far as possible while chasing us. For example, when the next block is green, you have to press a square of the same color. Easy to understand, difficult to master. The game has never gained much fame, and I understand it. I made a lot of mistakes promoting her in the store. I did not use the appropriate title or "special words" that would provide higher positioning on Google Play. I remember a few Polish bloggers mentioned me as a young developer and I have been doing my own games in just 16 years. I remember so far how to draw all the pixel by pixel.

"Cruel Dungeon" - step to popularity

"Cruel Dungeon" is my newest baby. It is a platform game set in the style of old games such as "Rick Dangerous" or cult "Mario". The difficulty of this game is equal to the difficulty of creating it. There were numerous pitfalls and so many pitfalls in the main character's block. The whole production took 3-4 months. I knew that "CD" is worth promoting. For that I have engaged my family and friends. I asked them to give opinions and recommend the production wherever possible. Interestingly, several promoters were involved in the promotion and Polish technology-related websites. I was reviewed and appreciated, and this prize is higher than all the crypto money taken together. My school also became interested in my work. One day I ran a special show where I presented my portfolio. I bought ads on Facebook. So far, the game has been downloaded about 20,000 times.

Creativity now

My current project is in production, I can only bet that it will also be a platform game, but this time with even higher levels of difficulty. I try to spend most of my time, but when it's not our main job, it's hard to find a moment. Finally, I would like to thank you for taking a few moments on this text. It was intended to motivate more readers to throw themselves into the vortex of their passion. It is never too early to develop a mind or a body.

Polish version

Tak wiem, programowanie dla większości ludzi to nudna rozrywka. Sam do niedawna należałem do tej grupy ludzi, mimo iż od najmłodszych lat chciałem konstruować roboty lub być twórcą zestawów do klocków Lego. W wieku 15 lat zacząłem interesować się budową gier. Moim marzeniem było zostanie „technikiem informatykiem”. Wiedziałem że w takiej szkole nauczę się programować, a później będzie mi łatwiej robić gry. Niestety, grubo się myliłem. Szkoła nauczyła mnie jedynie podstaw, które do niczego nie były mi potrzebne. Musiałem wziąć sprawy w swoje młode ręce.

W czym robi się gry?

Jest to pytanie dosyć mało precyzyjne. A jako iż zostałem wrzucony na środek oceanu z tym zagadnieniem, musiałem się odnaleźć. Większość pojedynczych twórców gier zaczyna swoją przygodę z „Game Engine”. Do takich silników należy Unity, czyli król silników po części darmowych. Istnieje mnóstwo alternatyw do tego silnika, takich jak Game Maker, Stencyl, Game Salad i mój ulubiony Construct 2 (aktualnie zastąpiony trzecią częścią). To właśnie ten ostatni program stał się moim towarzyszem na długie noce. Zaletą tych silników jest to, że nie potrzebują znajomości języków programowania. Operują one na zdarzeniach, lub dokładniej – instrukcjach. Przykładem może tu być instrukcja poruszania się naszej postaci.

Gdy klawisz „D” Jest wciśnięty --> poruszaj postacią w prawo
Gdy klawisz „A” Jest wciśnięty --> poruszaj postacią w lewo
Gdy klawisz „A” lub „D” Nie jest wciśnięty --> stój

Na początku może wydawać się to dziwne, ale tak robi się gry w najbardziej prymitywny sposób.

Praktyka, to nowy nauczyciel

Gdy zacząłem rozumieć program, stworzyłem pełno małych gier. Nie miały one sensu ale każda wykorzystywała pewną część mechaniki silnika. W jednej grze wykorzystałem fizykę a w drugiej ranking, w jeszcze innej podwójny skok. Gdy posiadłem odpowiednie umiejętności, nadszedł czas na stworzenie pierwszej gry. Moje ambicje mówiły o czymś małym na sam początek, i tak właśnie zrobiłem. W trzy, nieprzespane dni stworzyłem pierwszy interesujący projekt – „Froggy”. W mojej głowie ułożyły się cele: gra ma być darmowa, mobilna, nie przywiązująca, Tworząca rywalizację.

Froggy – Poznanie bezlitosnego rynku deweloperskiego

Prosta gra o żabce, w której chodzi o refleks oraz sprawność oczu. Polega ona na skakaniu jak najdalej, podczas gdy goni nas czas. Dla przykładu gdy następnym bloczkiem będzie zielony, trzeba wcisnąć kwadrat o tym samym kolorze. Łatwe do zrozumienia, trudne do opanowania. Gra nie zyskała nigdy wielkiej sławy, i rozumiem to. Zrobiłem pełno błędów przy promowaniu jej w sklepie. Nie użyłem odpowiedniego tytułu czy też „specjalnych słów” które zapewniłyby wyższe pozycjonowanie w Google Play. Pamiętam że paru polskich blogerów wspomniało o mnie, jako iż jestem młodym programistą i już robię własne gry w wielu zaledwie 16 lat. Pamiętam do tej pory jak rysowałem wszystko piksel po pikselu.

„Cruel Dungeon” – krok stronę popularności

„Cruel Dungeon” to moje najnowsze dziecko. Jest to gra platformowa osadzona w stylu dawnych gier takich jak „Rick Dangerous” czy kultowe „Mario”. Trudność tej gry jest równa trudności tworzenia jej. Jak i na przeszkodzie głównego bohatera występowały liczne pułapki, tak na mnie czyhały błędy. Całość produkcji zajęła mi 3-4 miesiące. Wiedziałem że „CD” jest warty wypromowania. Do tego zaangażowałem rodzinę i kolegów. Kazałem im wystawiać opinie oraz polecać produkcję gdzie tylko się da. Co ciekawe, do promocji zaangażowało się kilku youtuberów oraz polskie serwisy o tematyce technologicznej. Zostałem zrecenzowany i doceniony, a to nagroda wyższa niż wszystkie krypto pieniądze razem wzięte. Moja szkoła również zainteresowała się moją twórczością. Pewnego dnia prowadziłem specjalny pokaz gdzie przedstawiałem swoje portfolio. Wykupiłem reklamy na Facebooku. Do tej pory gra została pobrana około 20 tysięcy razy.

Twórczość aktualnie

Mój aktualny projekt jest w trakcie produkcji, mogę jedynie zdradzić że będzie to również gra platformowa, ale tym razem z jeszcze wyższym poziomem trudności. Staram się poświęcić na to najwięcej czasu, ale gdy nie jest to nasza główna praca, trudno znaleźć na to chwilę. Na koniec chciałbym podziękować za poświęcenie kilku chwil na ten tekst. Miał on na celu zmotywowanie większej ilości czytelników do rzucenia się w wir swojej pasji. Nigdy nie jest za wcześnie ani za późno na rozwinięcie umysłu czy ciała.